แฟนเดย์.. แฟนกันแค่วันเดียว

 

 

รายละเอียด

 

ผู้กำกับ : บรรจง ปิสัญธนะกูล

ค่ายหนัง : GDH 559

หมวดหมู่ :  Drama, Romance

เรท : ทั่วไป

ความยาว : 136 นาที

ฉายในระบบ : 2D (Digital)

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

          ช่วงที่ผ่านมาแทบไม่มีเวลาทำอะไรเลย นอกจากจัดการกับตัวเอง ไม่ได้ดูหนังมาเป็นเดือน ช่วงนั้นเครียดจนไม่มีอารมณ์อยากจะบันเทิงเลย เอาเวลาไปกินอย่างเดียว แต่ตอนนี้ผ่านจุดที่ยากมาแล้ว ก็เริ่มจะมีเวลามีอารมณ์อยากดูหนังกับเค้าบ้าง ช่วงนี้ แฟนเดย์ กระแสก็มาแรงซะเหลือเกิน แต่ก็มีทั้งกระแสที่บอกว่าดีมาก เฉยๆ ไม่ดี ปะปนกันไป ก็ต้องขอไปพิสูจน์ด้วยตัวเองซะหน่อย

          แฟนเดย์ เป็นหนังโรแมนติกดราม่า (ทางดราม่าหนักกว่า) ที่ได้ผู้กำกับมากผลงานอย่าง พี่โต้ง บรรจง ปิสัญธนะกูล ซึ่งเคยมีผลงานกับ พี่เต๋อ ฉันทวิชช์ ธนะเสวี นักแสดงนำชายหัวแถวของ GDH (GTH) ในเรื่อง กวน มึน โฮ หนังรักแบบเกาหลีๆ (ถ่ายที่เกาหลีด้วย) ที่ทำเงินไปถล่มทลายเกิน 100 ล้านบาทไป ในครั้งนี้พี่เต๋อก็กลับมารับบทนักแสดงนำชายอีกครั้ง ส่วนนักแสดงนำฝ่ายหญิงที่มาพร้อมกับรอยยิ้มสุดหวาน พี่มิว นิษฐา จิรยั่งยืน (น่ารักแบบนี้ไม่อยากไม่เรียกพี่เลย) ซึ่งมีผลงานละครกับทางช่องสามมาเพียบ ก็ได้มาเแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในหนังเรื่องนี้ (คอนเฟิร์มว่าน่ารักมากกกกกกกกกกกกกก)

          แฟนเดย์เป็นเรื่องราวความรักของหนึ่งหนุ่มไอทีสุดเนิร์ด เด่นชัย และหนึ่งสาวมาร์เก็ตติ้งสุดสวย นุ้ย ที่เป็นแฟนกันแค่วันเดียว!!! เด่นชัยเป็นตัวแทนภาพลักษณ์ของชาว IT ที่หลายๆ คนเข้าใจ (กราบขอโทษชาว IT ทุกท่าน) มนุษย์สัมพันธ์แย่ ท่าทางก็เก้ๆ กังๆ แอบดูโรคจิตเบาๆ ดังนั้นไม่แปลกเลยที่คนในบริษัทจะไม่ชอบเขา วันหนึ่งเด่นชัยโดนใช้ให้ไปช่วยแก้ปัญหาเครื่องปริ้นต์ให้กับ นุ้ย สาวสวยน่ารัก (มากๆ) แผนกข้างๆ เด่นชัยก็แอบชอบคุณนุ้ยเลยอ่ะดิ ไม่ชอบก็บ้าชิบหาย (ท่ดๆ) แต่แน่นอนคนแบบเค้าไม่กล้าที่จะบอกชอบสาวสวยระดับนางฟ้าแบบเธอหรอก เขาและเธอมันต่างกันเกินไป เลยได้แต่แอบมองเธออยู่ห่างๆ วันหนึ่งโอกาสก็มาถึง บริษัทพาพนักงานไปเที่ยวญี่ปุ่น ที่ฮอกไกโด แล้วคุณนุ้ยกลับเจออุบัติเหตุทำให้ความจำเสื่อม และเข้าใจว่าเธอกับเด่นชัยเป็นแฟนกันนนนน

          พอดูจบแล้วก็ เอ้อหนังเรื่องนี้มันก็ดีอยู่ แต่ก็ยังไม่ขึ้นหิ้งแบบเรื่องอื่นๆ ของค่ายสักเท่าไหร่ คือหนังเรื่องนี้ก็เป็นหนังรักน้ำเน่าหนังสูตรเรื่องหนึ่งเลยแหละ ความรักของคนสองคนที่ฐานะดูแตกต่างกันมากเกินไป ผสมกับพลอตความจำเสื่อมยอดฮิตของไทยยังใช้ได้ดี ใส่ความตลกเฮฮา โรแมนติกละมุนนุ่มลึก กุ๊กกิ๊กนิดๆ ตามสไตล์ GTH แล้วก็ยัดความเศร้าเข้าไปเยอะหน่อย ผมว่าในเรื่องนี้พี่โต้งเค้าพยายามใช้เทคนิคดีๆ จากหนังระดับมาสเตอร์พีชในการเล่าเรื่อง อย่างการปล่อยให้หนังดำเนินไปช้าๆ ให้มีช่องโหว่ มีปมน่าสงสัยมากมายในต้นเรื่อง พอท้ายเรื่องปุ้บก็แฟลชแบ๊คถาโถมคลายปมอย่างมีชั้นเชิง พยายามอัดพยายามกระแทก คลายปมซ้อนปม หักมุมด้วยปมนู้นแล้วเอาปมนี้แทรก สำหรับผมแล้วผมชอบเทคนิคนี้มากกก มันดูแบบ เหยดดดดดดด เหนือหวะ

 

"ผมว่าในเรื่องนี้พี่โต้งเค้าพยายามใช้เทคนิคดีๆ

จากหนังระดับมาสเตอร์พีชในการเล่าเรื่อง"

 

"ผมเกลียดและรักตัวละครชื่อเด่นชัยไปพร้อมๆ กันในหนังเรื่องนี้"

 

          แต่ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่างก็ทำให้ผมรู้สึกว่าเทคนิคนี้ทำได้แค่มาตรฐาน เช่น มันทำให้หนังดูไม่ลื่นไหลบ้าง บางอย่างมันดูขัดแย้งกับเนื้อเรื่องบางส่วนของหนัง หรือทำให้น้ำหนักของการกระทำบางอย่างของตัวละครมันดรอปลงไป และอีกความรู้สึกหนึ่งคือหนังพยายามใช้เนื้อเรื่องต่างๆ ที่ดูเรียลดูสมจริง ในประเด็นดราม่าความรัก หรืออะไรก็ตาม แต่พอมาดูความแฟนตาซีของพลอตแล้วมันก็ดูยังไม่ใช่อย่างบอกไม่ถูก อาจจะเป็นเพราะมันน้ำเน่ามากไปหน่อยก็ได้ ทั้งนี้ทั้งนั้นผมชอบจุดพีคของหนังนะ ผมว่ามันอัดเอาอารมณ์ความบีบคั้นของสถานการณ์ที่ส่งผลกับตัวละครเข้าไปเยอะมากๆ คือมันทำอะไรดูมีเหตุผลและเข้าใจในข้อจำกัดของตัวเองดี

          ขอพูดถึงเด่นชัยสักหน่อย ผมเกลียดและรักตัวละครชื่อเด่นชัยไปพร้อมๆ กันในหนังเรื่องนี้ เริ่มที่เกลียดก่อน ผมไม่ชอบบทบาทของเด่นชัยอ่ะ ดูเป็นคนน่ารำคาญ ไม่น่าคุยด้วย ดูโรคจิตสโตกเกอร์มากๆ พูดตามตรงว่าอายแทนการกระทำของเด่นชัยเกือบตลอด เอามือปิดตาทนดูไม่ได้ก็หลายครั้งในครึ่งแรกของหนัง แต่ในครึ่งหลังหนังพยายามเฉลยความเป็นเด่นชัย ให้เข้าใจถึงเหตุผลต่างๆ ที่เด่นชัยทำ ที่พอจะทำให้เราเห็นใจเค้าได้บ้าง เอาง่ายๆ ปูมาครึ่งแรกเพื่อเด่นชัยชัดๆ แต่แล้วแว้บนึงเสี้ยวนึงของความทรงจำลูกผู้ชายแบบผม (ถุย) ก็นึกขึ้นมาได้ว่า ตอนเด็กๆ มึงก็มีความแอบชอบแบบไอ่เด่นชัยนี่แหละ แม่งพยายามจะทำให้อะไรเล็กๆ น้อยๆ ที่เค้าชอบ ทำให้เค้าโดยที่เค้าไม่รู้ตัว ทำให้เค้าทุกวันโดยไม่อยากให้เค้าตอบแทนอะไรเรา ไอ่เชี่ยยยยยยยโคตรพระเอก โคตรแฟลชแบล็คเลยหว่ะ (แต่ไม่ได้ทำแบบเด่นชัยนะ โหดไป)

          บทของตัวละครเกือบ 70% เทไปให้เด่นชัยเกือบหมด พยายามปั้นผู้ชายห่วยๆ คนนึงให้เป็นตัวละครที่จะเข้าไปอยู่ในหัวใจของผู้ชมอย่างเต็มที่ เหลือให้คุณนุ้ยและพี่ท็อป (อีกตัวละครเด่นในเรื่อง) อีกนิดนึง บทส่วนใหญ่ของทั้งคู่ถือว่าโอเค คุณนุ้ยเวอร์ชั่นยังไม่ความจำเสื่อมก็ถือว่าปูพื้นเพตัวละครมาดีใช้ได้ ไม่ค่อยบกพร่องอะไร ส่วนคุณนุ้ยเวอร์ชั่นความจำเสื่อมจะพูดมากไม่ได้เดี๋ยวจะสปอยเอา แต่บอกเลยว่าน่ารักมากกกกก และได้เห็นความเป็นตัวเองของตัวละครคุณนุ้ยเยอะดี ส่วนพี่ท็อปเป็นตัวละครที่สร้างมาให้เนื้อเรื่องซับซ้อน และรองรับความเกลียดจากผู้ชม ซึ่งผมว่าตัวละครนี้ยังดูปูพื้นตัวละครมาไม่ค่อยดีแฮะ มันทำให้เกิดคำถามถึงอะไรหลายๆ อย่าง เลยทำให้เนื้อเรื่องดูยังไม่ค่อยแน่น

 

"พี่เต๋อ พี่มิว และตัวละครอื่นๆ แสดงได้เยี่ยมมาก"

 

"เทคเดียวยาว นิ่งๆ เงียบๆ แบบมีศิลปะแม่งสื่ออารมณ์ได้โคตรดี"

 

          สำหรับความสามารถทางการแสดงไม่อยากจะขอติอะไรเลย ทั้งพี่เต๋อ พี่มิว และตัวละครอื่นๆ แสดงได้เยี่ยมมาก (นักแสดงคนญี่ปุ่นกุก็ชมอ่ะ) คันปากอยากพูดถึงการแสดงของตัวละครเด่นชัยอีกแล้ว 5555 อย่างที่พูดๆ ไปก่อนหน้า ตัวละครเด่นชัยมีความเป็นเอกลักษณ์สูงมาก พี่เต๋อก็ต้องทำการบ้านกับเอกลักษณ์นี้อย่างสุดๆ ทั้งการเลียนแบบให้ได้คาแร็กเตอร์ท่าทางแบบนั้น จังหวะการพูด การแสดงออกทางหน้าตา ความคิด ตลอดทั้งเรื่องพี่เต๋อก็แสดงได้อย่างเต็มที่แล้วก็ดีด้วย แต่ผมก็ยังไม่รู้สึกว่าพี่เต๋อเป็นตัวละครนั้นจริงๆ ดูแล้วก็ยังมีความเป็นพี่เต๋อหนุ่มมาดกวนหลุดออกมาอยู่บ้าง ส่วนพี่มิวส่วนใหญ่จะแสดงได้ดีเป็นธรรมชาติ มีบ้างที่แอ๊คติ้งแบบโอเวอร์เกินไปนิด

          พูดถึงโลเคชั่นการถ่ายทำดีกว่า ผมชอบมากกกกกก ฮอกไกโดแม่งสวยมากจริงๆ ยิ่งฤดูหนาวหิมะโปรยปรายพื้นขาวโพลนไปหมด จนวิวทิวทัศน์กลายเป็นสีพาสเทลซีดๆ มีเสน่ห์ ในเมืองก็ประดับประดาไปด้วยไฟ ดูคึกคักดี แล้วก็ฉากภูเขาก็สวยแบบสุดๆ ไปเลยแหะ เห็นแล้วอยากแบ็คแพ๊คไปเที่ยวซะเดี๋ยวนี้ ต้องบอกก่อนนิดนึงว่าสวยจริงแต่มีให้ดูไม่ค่อยเยอะนะครับ เทคนิคการถ่ายทำซีนต่างๆ ก็เจ๋งเหมือนกันนะเอ้อ ลองเทคแบบแพนกล้องสลับไปมาระหว่างตัวละคร หรือเทคเดียวยาว นิ่งๆ เงียบๆ แบบมีศิลปะแม่งสื่ออารมณ์ได้โคตรดีแถมอินไปกับตัวละครอีก พูดตรงๆ หนังเรื่องนี้มีซีนน่าจดจำเยอะมาก โดยเฉพาะพวกฉากโรแมนติก ฉากเรียกน้ำตา สะเทือนอารมณ์ดีจริงๆ

          เพลงและซาวน์ประกอบก็ถือว่าแจ่มอยู่นา โดยเฉพาะเพลงฝันลำเอียง เพลงโคตรเก่าผมเคยฟังแค่ผ่านๆ หู ไม่ได้ติดใจอะไร แต่พอมาใช้ประกอบฉากเดินท่ามกลางหิมะตอนกลางคืนแม่งแจ๋วหว่ะ แจ๋วแบบบอกไม่ถูก ลงตัวแบบไม่น่าเชื่อ ทำให้ซีนนั้นตราตรึงในใจของผมเลย ซาวน์บรรเลงประกอบมีซาวน์นึงผมชอบมาก จำได้ว่าเป็นซาวน์เปียโนเศร้าๆ ซึ้งๆ ลงตัวกับฉากดึงอารมณ์ของหนังพอดี ก็ฟินไปอี๊กกกก ท้ายสุดบอกตรงๆ ว่า ตอนดูในโรงมันไม่ค่อยอินเท่าไหร่หว่ะ อินเยอะหน่อยก็ช่วงจุดพีค แต่ก็ยังอึนๆ ไม่ถูกใจเท่าไหร่ แต่เมื่อคืนพอนอนกลับมาคิดดีๆ แม่งฟุ้งซ่านแหะ คิดเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งคู่จนเกือบไม่ได้นอน กลายเป็นอินนอกโรงไปซะอย่างนั้น 5555

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

คะแนน

 

 

 

คะแนนจาก Koma : 7.7/10

คะแนนจาก หนังโปรดของข้าพเจ้า8.0/10

คะแนนจาก ทำเรื่องเล่นให้เป็นเรื่องใหญ่8.0/10

คะแนนจาก อวยไส้แตกแหกไส้ฉี : 7.5/10

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

นุ้ย : "แล้วหิมะพวกนี้ในวันพรุ่งนี้ก็ปล่อยมันละลายไปเฉยๆ น่ะหรอ"

 

เด่นชัย : "ก็คงจะอย่างนั้นแหละครับ.."

 

นุ้ย : "น่าสงสารคนทำมากเลย วันเดียวก็พังแล้ว เค้าคงจะเสียใจเน๊าะ"

 

 

โดยส่วนตัวผมว่าเรื่องนี้อยู่ในเกณฑ์ดีแต่ยังไม่โดนใจมาก

แต่สำหรับผมแล้วถือว่าเป็นพัฒนาการใหม่ๆ ของค่ายนี้เลย (นับรวม GTH นะ)

คิดว่าผู้กำกับลองของใหม่ๆ เยอะมาก ยังไงก็ยังอยากแนะนำให้ไปดูกันนะครับ

 

สุดท้ายนี้ถ้าผิดพลาดประการใดก็กราบขออภัยนะครับ -/\-

Comment

Comment:

Tweet